Вещи, которыми стоит поделиться!
Start Page Написать сочинение по беларускай мове школьная маленькую на тему я люстра возера лягло


Написать сочинение по беларускай мове школьная маленькую на тему я люстра возера лягло


Там уранку допыт — хто такі, чаму адстаў, з якой мэтай? Ну, і яшчэ бацька быў на Грамадзянскай вайне, наступаў на Варшаву. Мы бачылі, як іх вядуць ранкам з застаў у камендатуру, і яны пасміхаліся. Камандзірам нашай роты быў старшы лейтэнант Грыб, немалады ўжо чалавек, беларус, аднекуль з Гомельшчыны. Дык ён прывёз на радзіму некалькі карцін алеем, маленькіх такіх эцюдзікаў. А тады нясу рубель за працу. А між танкамі — аўтаматчыкі і крычаць: рус, здавайся! Гэта быў знакаміты «Гой» Міхася Лынькова — і плакала Рыва… А ў школе… Прынёс неяк настаўнік некалькі кніжак дзіцячых, пачаў раздаваць для чытання — на табе, на табе… Мне дасталася тоненькая кніжачка, казка «Царэўна-лягушка», а Валодзю — «Канёк-гарбунок». З палявой сумкай у нас быў толькі ротны, лейтэнант Міргарад. Так што фарсіраваць Дняпро мне не давялося. Пасля бацька лаяў мяне: ну дзе ты бачыў там лён? Вакол паўзмрок, ніводнага арыенціра, толькі няўбраная кукуруза ды сланечнік шархацяць на ветры. Я ўжо бачыў такіх. Але ўрэшце перайшлі шашу і ў нейкія сяле выйшлі да сваіх. У суседняй вёсцы жыў селянін Бобрык, бедны — бяднейшы, можа, за ўсіх. Толькі і ўспамін з цывільнага жыцця — невялічкая групка равеснікаў, самотных фэзэушнікаў… А. Дарэчы, правай, якую ён насіў у чорнай пальчатцы. А я… ну, чаму я гэтак сказаў? І вось нас усіх, хто быў з 24 года, сабралі разам. Аднойчы бацька, як ехаў у горад, заехаў да дзядзькі, пазычыў тры чырвонцы, якія я расцягваў, як мог. Там паставілі два даўгія сталы і сабралі чалавек пятнаццаць… А. Нам у гэтым сэнсе, мабыць, не пашэнціла. Дык вось у тыя гады я ўжо захапіўся чытаннем. Праўда, бацька меў розум сялянскі, і яму не дужа падабаўся мой мастакоўскі выбар.


Але яшчэ ёсць памяць эмацыянальная, дзе даўжэй захоўваюцца даўнія боль і скруха.


Надта спякотнага, дарэчы, здаецца ў нас такой гарачыні не бывала. І ведае таксама, што скардзіцца кепска — тое яму унушылі рана, асяроддзе, а то і бацькі. Мабыць, яму тая «Нива» з царамі ды графінямі бокам вылезла. У дзіцячыя гады там адбывалася нейкае душэўнае фармаванне, можа, болей важнае за ўплывы рэальнага свету… А. І там жах адзін. І зноў жа іншае ўражанне таксама ад возера, але ад іншага. У Кублічах побач са школай была пагранічная камендатура. Камандзіры жылі ў мястэчку. Пакуль дайшлі да Саратаўшчыны, абнасіліся і абязножылі. А каля нашага школьнага двара — канюшня і цір ці стрэльбішча, дзе пагранічнае начальства страляла з рэвальвераў. Зноў жа і ў дзяцінстве я дужа перажываў свае ды і чужыя няшчасці.

Some more links:
-> акт освидетельствования заготовленной древесины и мест рубок. бланк
Вось, памятаю, ці не ў 32-м годзе тое было, вясной.
-> культура арабская презентация

Видео по теме

:
написать сочинение по беларускай мове школьная маленькую на тему я люстра возера лягло -> тупейный художник сочинение мнение
Ён вучыў, здаецца, адну зіму.
-> сочинение уроки добра в произведениях бунина и толстого
Шукалі, шукалі, нічога не знайшлі і ў мяне пытаюцца: мальчык, где отец прячет лён?
-> бланк ре стр бюджетних зобов язань у 2012
Славутыя «кацюшы» ўжывалі рэдка, для транспарціроўкі іхняга боезапаса патрэбны былі дзясяткі аўтамабіляў, а гаручага заўжды не хапала.
->Sitemap



Написать сочинение по беларускай мове школьная маленькую на тему я люстра возера лягло:

Rating: 99 / 100

Overall: 95 Rates